Την ερχόμενη Κυριακή

Σε μια εβδομάδα ψηφίζουμε. Ρίχτε ό,τι θέλετε.
ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ΠΑΣΟΚ - ΝΔ !

Πολιτικάντηδες. Έταζαν χωρίς ντροπή λεφτά.

Είναι τα δύο κόμματα του πολιτικαντισμού. Δεν προκειται να αλλάξουν. Τώρα μετά από 30 -και βάλε- χρόνια το πήραν είδηση και οι τελευταίοι που είχαν κάποια αμφιβολία. Ψηφίσε. Δεν ωφελεί να μην πας. Αν δεν ψηφήσεις δεν στέλνεις κανένα μήνυμα στο σύστημα. Απλά είσαι άσχετος ή τεμπέλης.

Ψήφο κάπου. Ένωση Κεντρώων? ΚΚΕ? Χρυσή Αυγή? Όπου νομίζει καλύτερα ο καθένας. Όχι όμως ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Πορφύρα και Αίμα

Για τους ρομαντικούς.

  Ήταν ο τελευταίος Έλληνας ηθοποιός που...

      ζούσε σήμερα
         αλλά ερχόταν από μια άλλη εποχή.

   Το "Πορφύρα και αίμα" βγήκε στον αέρα από την ΥΕΝΕΔ το '77 και εμάς αιχμαλώτιζε τη φαντασία μας κάπου στις αρχές των 80s
-στις επαναλήψεις της ΕΡΤ 2.
 Τι απερίγραπτη περιπέτεια η ζωή του Ρωμανού! Τι σθένος και τι καρδιά χρειάστηκε για να προχωρήσει εμπρός. Και τι μελαγχολικό το τέλος του. Όχι στο πεδίο της μάχης... Πόσο άδικο για έναν στρατιώτη-Αυτοκράτορα!

   Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Κωνσταντινούπολη, κάστρα, σπαθί και θέληση. Η μετενσάρκωση του Ρωμανού Δ' Διογένη από τον Νίκο Βασταρδή σε στέλνει αιώνες πίσω σε χρόνους που δεν είσαι βέβαιος πότε ακριβώς έτρεχαν.

   Η πραγματικότητα βρίσκεται σε άλλες εποχές. Στο παρελθόν. Ίσως και στο μέλλον.

 Αυτό που με συντηρεί τώρα είναι ο κόσμος της φαντασίας και η πίστη για το μέλλον. 

       Ο κόσμος της φαντασίας όμως έχασε έναν καλό μαχητή 

             και ίσως τον τελευταίο που διέθετε η Ελλάδα.

Α, ναι... Η κινηματογραφική ταινία για τον Στρατηγό Βελισάριο δε θα γυριστεί πια ποτέ όπως θα έπρεπε.

Ο κόσμος της φαντασίας

Ακούω μουσική , ξεφυλλίζω κόμικς , βλέπω ταινίες, επισκέπτομαι μέρη, διαβάζω βιβλία, μου λένε ιστορίες.

Ένας από τους πιο σπουδαίους λόγους που μου αρέσουν όλα αυτά…

Με οδηγούν σε έναν άλλο - παράλληλο ίσως- κόσμο. Ο κόσμος που ζούμε την καθημερινότητά μας γίνεται μερικές φορές σκοτεινός. Ο άλλος κόσμος κρύβεται και συχνά χρειάζομαι βοήθεια για να τον ξαναβρώ. Έστω και για λίγο.

“…so in planning a new picture, we don’t think of grown-ups, and we don’t think of children,

 but just of that fine,

     clean, 

        unspoiled spot 

             down deep in every one of us

             that maybe the world has made us forget 

             and that maybe our pictures can help recall. “ 

                                                                     - Walt Disney -

Ξεχασμένα γενέθλια

Στις αρχές του 19^ου αιώνος δύο ονόματα ήταν τα πλέον διάσημα σε όλη την Ευρώπη.

Ναπολέων και Βύρων.

Ο ένας ήταν ο μαέστρος του στρατιωτικού χάρτη, ο έτερος εξερεύνησε τον υπερκόσμιο χώρο των ιδεών μέσω της ποίησης.

Between two worlds life hovers like a star.

‘Twixt night and morn, upon the horizon's verge.

 How little do we know that which we are!

 How less what we may be!

Οικία Βύρωνος -Nottinghamshire

Υπήρξε εποχή που τα ποιήματα του Βύρωνος διαβάζονταν με τον ίδιο ενθουσιασμό από τους βασιλείς της Βαυαρίας και τον Γκαίτε, έως το τελευταίο κοριτσόπουλο της Ιταλίας και φτωχούς Ισπανούς χωρικούς.

Βύρων -Χάιντ παρκ, Λονδίνο

Ο μέγας Ροντέν (ο τελευταίος ίσως αληθινός γλύπτης μιας τεράστιας παράδοσης στη γλυπτική του δυτικού κόσμου) θεωρούσε ως τη μεγαλύτερη αποτυχία της ζωής του, το γεγονός ότι δεν κατάφερε να κερδίσει το διαγωνισμό που είχε προκυρηχθεί για την κατασκευή ανδριάντα του Λόρδου Βύρωνος στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου.

Βύρων -Εθνικός κήπος, Αθήναι

 Η ζωή και τα ποιήματά του (περιέργως ήταν τα μέτρια ποιήματά του τα πιο δημοφιλή) τον έκαναν απίστευτα διάσημο. Το 1814 συνέβη κάτι πρωτοφανές: Η έκδοση του ποιήματος του “The Corsair” εξαντλείται την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας. 10 χιλιάδες αντίτυπα σε μια εποχή που δεν υπήρχε ο όρος ‘best-seller’.

Αυτός ο ποιητής, συγκινημένος όπως και η υπόλοιπη νεολαία της Ευρώπης από την υπερπροσπάθεια της Ελληνικής Επανάστασης εναντίων των Οθωμανών, αποφασίζει από τα λόγια να περάσει στις πράξεις. Μισθώνοντας ένα πλοίο, τον ‘Ηρακλή’ έρχεται στην Ελλάδα και ενώνεται με τους υπερασπιστές του Μεσολογγίου.
Εκεί θα τον βρει ο θάνατος τον Απρίλιο του 1824. Δύο χρόνια αργότερα και μετά από αμέτρητες επιθέσεις Τούρκων, Αλβανών και Αιγυπτίων, το Μεσολόγγι θα έπεφτε παραδιδόμενο στο λεπίδι τους. Ταυτόχρονα, η έξοδος των ελεύθερων πολοιορκημένων και η τραγική τους τύχη θα συγκλόνιζε την Ευρώπη, ωθώντας την να υποστηρήξει ενεργά πλέον τον αγώνα των "ραγιάδων".